سالی بود ۱۳۹۲ آنجور که میخواستیم بر پاشنه نچرخید. زخمهایی بر دلها خورد که نباید میخورد. کسی چه میداند سال بعد چه خواهد شد.
مثل چوب یک گوشه ایستادم به تماشای شادی دیگران. همین.